Over mooie stille tranen gesproken | Pure mamaliefde

   Bloggers    Mamablogs en babyverhalen    Mooie stille tranen mamaliefde

Over mooie stille tranen gesproken

tranen baby

In deze blog staat, zoals al aangekondigd, mijn tweede eigenaardige tic centraal. En wel mijn stille tranen. Stille tranen, dat vind ik mooi klinken. Ik had er nog nooit van gehoord. Of het zelf in ieder geval nog nooit zo genoemd. Tot ik bevallen was van Pien. En haar voor het eerst in mijn handen kreeg. Wow! Nu ik dit schrijf, rollen er overigens ook een paar tranen over mijn wang. Een paar maar. Toen, op dat moment, keek ik haar in stilte aan en vloeiden de tranen langs mijn wangen. In stilte; ik zei niets, maar bekeek Pien aandachtig. Hoe mooi ze was. En nog steeds is overigens.

Even later zei de verpleegkundige tegen mij dat ze dat het mooist vond, stille tranen. En dat vond ik dan weer mooi. Stille tranen dus. Stille tranen die zijn gekomen vanaf Piens geboorte, met een hoogtepunt in de kraamweek, om daarna niet meer te vertrekken. Volgende week wordt Pien vijf maanden, maar de stille tranen zijn er nog steeds. Zelfs in verschillende categorieën.

Even voor de duidelijkheid. Dit zijn in mijn geval puur tranen van geluk. Gelukkig maar. Van trots. Van wat voor wondertje ik ons meisje (überhaupt het idee dat er uit een vrijpartij, na 39 weken en precies 1 dag in mijn buik, een mini-mensje met een compleet eigen karaktertje is ontstaan) vind. Hoe ontzettend gezegend ik me voel dat ze gezond is.

Advertentie

Stille tranen van geluk, categorie 1

De eerste categorie ligt het meest voor de hand. Dit is de categorie stille tranen direct gerelateerd aan Pien. Hoewel, direct? Vooruit, de categorie direct gerelateerd aan Pien én iets minder direct. Ook via haar omgeving, zoals via papa, opa, of oma.

Dit varieert van tranen die ik krijg als ik naar Pien kijk, terwijl ze in haar bedje ligt te slapen. Of als ze een nieuw geluidje produceert. Of als ze tijdens het voeden even stopt om me vervolgens recht in mijn ogen aan te kijken. Tot tranen die ik krijg als ik zie hoe trots mijn man naar haar kijkt, of hoe Pien haar kontje nestelt in zijn grote armen.

En wanneer ik op de bank zit en weer eens hardop zeg hoe bijzonder ze is. En hoe mooi. Tot wanneer oma zegt dat het zo’n tevreden meisje is, of opa zegt dat wij zo’n trotse ouders zijn. Je begrijpt het al, zo kan ik nog wel even door gaan. Maar het moge duidelijk zijn, aan tranen geen gebrek. Op naar de volgende tranen.

Stille tranen van geluk, categorie 2

Over de tweede categorie kan ik iets korter zijn. Dit is de categorie waarvan zelfs ik denk “jee, moet je daar nou werkelijk om janken?!”. Dat denkt menig mens misschien ook bij de eerste categorie, maar daar vind ik die tranen zelf helemaal zo gek nog niet. Want tsja, ons meisje is nou eenmaal heel bijzonder, toch?!

Bij deze categorie bedoel ik bijvoorbeeld dat ik VT Wonen aan het kijken ben, en dan emotioneel word op het moment dat de kandidaten het eindresultaat te zien krijgen. Niet alleen zij zijn diep onder de indruk, maar ik zelf dus ook. Best maf.

Stille tranen van geluk, categorie 3

De derde en laatste categorie is voor mij een wat serieuzere categorie. Daar komt ook wel een stukje angst bij kijken denk ik. En ook verwondering en respect voor anderen. Deze categorie heeft namelijk betrekking op het feit dat ons meisje gezond ter wereld is gekomen. En dat ook de zwangerschap verder zonder complicaties is verlopen.

Dit lijkt soms zo vanzelfsprekend, maar ik denk er regelmatig over na dat dit eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Tijdens mijn zwangerschap (ook na een eerdere miskraam in de beginfase van mijn zwangerschap), maar ook nu nog, schiet er wel eens door mijn hoofd: “wat, als…” En dan komen er stille tranen die me weer doen beseffen dat we echte bofkonten zijn.

Omdenken

Van de week was ik op tv De Reünie aan het kijken. Daar vertelde een man van 1,20 meter (als ik het goed zeg. Op een datingsite waar hij zijn vrouw leerde kennen had hij er in ieder geval 15 cm bij gesmokkeld) zijn levensverhaal. En hoe hij geleerd heeft om zichzelf in de spiegel aan te kijken.

En hoe hij na jaren zijn handicap omarmd heeft en zich realiseert dat juist hij zo bijzonder is. Hoe hij de liefde van zijn leven heeft ontmoet. En hoe hij recentelijk papa is geworden. Hij sluit af met hoe blij hij is dat hij zijn handicap niet heeft overgedragen aan zijn zoon.

Dit lijkt mij ook een mooie afsluiter van mijn blog. Want je begrijpt, op dat moment zat ik met tranen op de bank. Ik keek even langs me. Mijn man had het niet in de gaten. Die was in slaap gevallen en sliep nietsvermoedend verder.

Van onze blogger Eggie

Lees haar vorige blog: Slaapdronkenheid | Het zijn vast de hormonen
Volg Eggie en lees het vervolg op deze blog binnenkort …

blog over zwangerschap en mama zijn

Eggie   •    232 volgers    volg ook
Blogger vanaf maart 2017

Dertiger, getrouwd, mama van Pien (november 2017). Werkzaam als pedagoog. Passie voor fotografie, styling en schrijven. De laatste tijd vervult Pien ook in deze bezigheden een hoofdrol. Naast mijn blog, kun je me volgen op Instagram via: https://www.instagram.com/pienter_fotografie

Alle blogs van Eggie

Wil je ook bloggen over je baby en moederschap?

Advertentie

Schrijf je nu gratis in bij Kindje Klein

Vriendin worden van Kindje Klein! Meld je aan

Leuk om te lezen

Anderen lezen nu ook

Mag de baby alsjeblieft weer weg? Mag de baby alsjeblieft weer weg?
Onze een-na-jongste vroeg laatst wanneer haar broertje weer weg zou gaan. Ze vond het nu wel lang genoeg geweest. Nu mag hij wel weer terug naar waar hij vandaan kwam.

Ontzwangeren: dat wat je niet hoort Ontzwangeren: dat wat je niet hoort
Het ontzwangeren is een beleving op zich. Qua overtollig vet gaat het snel. Daags na mijn bevalling trek ik mijn normale kleren weer aan, wat net even anders zit.

Tandenpoep rode billetjes bij doorkomen tandjes Tandenpoep rode billetjes bij doorkomen tandjes
Deze lucht herkent iedere moeder uit duizenden: tandenpoep tijdens de de tanden-en-of-kiezen-doorkom-fase. Ik zit er weer middenin.

Papa kookt in de kraamweek blog Mamtonia Papa kookt in de kraamweek blog Mamtonia
Ze vertelt al in geen dagen een echte maaltijd gegeten te hebben. Manlief heeft de afgelopen dagen pizza en fastfood meegenomen vanuit het werk.

Hallo wereld Hallo wereld
Dag 6 Gisteravond heb ik voor het eerst langer dan een kwartier buiten de slaapkamer doorgebracht. Op de bank, in stilte, met het licht zo laag mogelijk. Mijn slaapkamer is als een hol.

Opgebiecht: ik twijfel over mijn tweede leg Opgebiecht: ik twijfel over mijn tweede leg
De band met mijn baby is ingewikkeld uit te leggen. Met momenten ben ik er helemaal weg van hem en op andere momenten twijfel ik enorm aan van alles en nog wat. Het is heel druk thuis.

Vier kinderen een groot gezin blog Nina Vier kinderen een groot gezin blog Nina
Bij kind nummer vier liet ik de teugels al helemaal vieren: ik maakte me niet druk hoeveel of hoelang hij had gedronken of geslapen, zijn broer en zusjes mochten hem lekker oppakken.