Over mooie stille tranen gesproken | Pure mamaliefde

   Bloggers    Mamablogs en babyverhalen    Mooie stille tranen mamaliefde

Over mooie stille tranen gesproken

tranen baby

In deze blog staat, zoals al aangekondigd, mijn tweede eigenaardige tic centraal. En wel mijn stille tranen. Stille tranen, dat vind ik mooi klinken. Ik had er nog nooit van gehoord. Of het zelf in ieder geval nog nooit zo genoemd. Tot ik bevallen was van Pien. En haar voor het eerst in mijn handen kreeg. Wow! Nu ik dit schrijf, rollen er overigens ook een paar tranen over mijn wang. Een paar maar. Toen, op dat moment, keek ik haar in stilte aan en vloeiden de tranen langs mijn wangen. In stilte; ik zei niets, maar bekeek Pien aandachtig. Hoe mooi ze was. En nog steeds is overigens.

Even later zei de verpleegkundige tegen mij dat ze dat het mooist vond, stille tranen. En dat vond ik dan weer mooi. Stille tranen dus. Stille tranen die zijn gekomen vanaf Piens geboorte, met een hoogtepunt in de kraamweek, om daarna niet meer te vertrekken. Volgende week wordt Pien vijf maanden, maar de stille tranen zijn er nog steeds. Zelfs in verschillende categorieën.

Even voor de duidelijkheid. Dit zijn in mijn geval puur tranen van geluk. Gelukkig maar. Van trots. Van wat voor wondertje ik ons meisje (überhaupt het idee dat er uit een vrijpartij, na 39 weken en precies 1 dag in mijn buik, een mini-mensje met een compleet eigen karaktertje is ontstaan) vind. Hoe ontzettend gezegend ik me voel dat ze gezond is.

Stille tranen van geluk, categorie 1

De eerste categorie ligt het meest voor de hand. Dit is de categorie stille tranen direct gerelateerd aan Pien. Hoewel, direct? Vooruit, de categorie direct gerelateerd aan Pien én iets minder direct. Ook via haar omgeving, zoals via papa, opa, of oma.

Dit varieert van tranen die ik krijg als ik naar Pien kijk, terwijl ze in haar bedje ligt te slapen. Of als ze een nieuw geluidje produceert. Of als ze tijdens het voeden even stopt om me vervolgens recht in mijn ogen aan te kijken. Tot tranen die ik krijg als ik zie hoe trots mijn man naar haar kijkt, of hoe Pien haar kontje nestelt in zijn grote armen.

En wanneer ik op de bank zit en weer eens hardop zeg hoe bijzonder ze is. En hoe mooi. Tot wanneer oma zegt dat het zo’n tevreden meisje is, of opa zegt dat wij zo’n trotse ouders zijn. Je begrijpt het al, zo kan ik nog wel even door gaan. Maar het moge duidelijk zijn, aan tranen geen gebrek. Op naar de volgende tranen.

Stille tranen van geluk, categorie 2

Over de tweede categorie kan ik iets korter zijn. Dit is de categorie waarvan zelfs ik denk “jee, moet je daar nou werkelijk om janken?!”. Dat denkt menig mens misschien ook bij de eerste categorie, maar daar vind ik die tranen zelf helemaal zo gek nog niet. Want tsja, ons meisje is nou eenmaal heel bijzonder, toch?!

Bij deze categorie bedoel ik bijvoorbeeld dat ik VT Wonen aan het kijken ben, en dan emotioneel word op het moment dat de kandidaten het eindresultaat te zien krijgen. Niet alleen zij zijn diep onder de indruk, maar ik zelf dus ook. Best maf.

Stille tranen van geluk, categorie 3

De derde en laatste categorie is voor mij een wat serieuzere categorie. Daar komt ook wel een stukje angst bij kijken denk ik. En ook verwondering en respect voor anderen. Deze categorie heeft namelijk betrekking op het feit dat ons meisje gezond ter wereld is gekomen. En dat ook de zwangerschap verder zonder complicaties is verlopen.

Dit lijkt soms zo vanzelfsprekend, maar ik denk er regelmatig over na dat dit eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Tijdens mijn zwangerschap (ook na een eerdere miskraam in de beginfase van mijn zwangerschap), maar ook nu nog, schiet er wel eens door mijn hoofd: “wat, als…” En dan komen er stille tranen die me weer doen beseffen dat we echte bofkonten zijn.

Omdenken

Van de week was ik op tv De Reünie aan het kijken. Daar vertelde een man van 1,20 meter (als ik het goed zeg. Op een datingsite waar hij zijn vrouw leerde kennen had hij er in ieder geval 15 cm bij gesmokkeld) zijn levensverhaal. En hoe hij geleerd heeft om zichzelf in de spiegel aan te kijken.

En hoe hij na jaren zijn handicap omarmd heeft en zich realiseert dat juist hij zo bijzonder is. Hoe hij de liefde van zijn leven heeft ontmoet. En hoe hij recentelijk papa is geworden. Hij sluit af met hoe blij hij is dat hij zijn handicap niet heeft overgedragen aan zijn zoon.

Dit lijkt mij ook een mooie afsluiter van mijn blog. Want je begrijpt, op dat moment zat ik met tranen op de bank. Ik keek even langs me. Mijn man had het niet in de gaten. Die was in slaap gevallen en sliep nietsvermoedend verder.

Van onze blogger Eggie

Lees haar vorige blog: Slaapdronkenheid | Het zijn vast de hormonen
Lees het vervolg op deze blog: Vertrouwen op je eigen moedergevoel

blog over zwangerschap en mama zijn

Eggie   •    347 volgers    volg ook
Blogger vanaf maart 2017

Dertiger, getrouwd, mama van Pien (november 2017). Werkzaam als pedagoog. Passie voor fotografie, styling en schrijven. De laatste tijd vervult Pien ook in deze bezigheden een hoofdrol. Naast mijn blog, kun je me volgen op Instagram via: https://www.instagram.com/pienter_fotografie

Alle blogs van Eggie

Wil je ook bloggen over je baby en moederschap?

Schrijf je nu gratis in bij Kindje Klein

Vriendin worden van Kindje Klein! Meld je aan

Leuk om te lezen

Anderen lezen nu ook

Terugkijken op de eerste vier babymaanden Terugkijken op de eerste vier babymaanden
Het uitmesten van de klerenkast van Quintin gaat gepaard met de nodige weemoed. Vorig jaar rond deze tijd ben ik zwanger geraakt en sindsdien is er veel gebeurd.

Papa kookt in de kraamweek blog Mamtonia Papa kookt in de kraamweek blog Mamtonia
Ze vertelt al in geen dagen een echte maaltijd gegeten te hebben. Manlief heeft de afgelopen dagen pizza en fastfood meegenomen vanuit het werk.

Tandenpoep rode billetjes bij doorkomen tandjes Tandenpoep rode billetjes bij doorkomen tandjes
Deze lucht herkent iedere moeder uit duizenden: tandenpoep tijdens de de tanden-en-of-kiezen-doorkom-fase. Ik zit er weer middenin.

Sinterklaas een periode van onrust en verandering Sinterklaas een periode van onrust en verandering
Gisteren schalde het eerste Sinterklaas liedje alweer uit de tablet van mijn dochter. Alsof hij nooit weggeweest is zingt ze uit volle borst mee. De pepernoten liggen al in de schappen.

De NEE fase - help, ik heb een peuterpuber De NEE fase - help, ik heb een peuterpuber
Echt spreken doet hij nog niet, maar NEE is een van de klanken die hij al heel goed kent. Als hij iets niet wil, probeert hij ook echt nee te zeggen. En hoe vaker wij NEE zeggen ...

Blog Honeymoon met Quintin in Drenthe Blog Honeymoon met Quintin in Drenthe
De mooiste dag van ons leven zat er weer op en de volgende dag is het tijd om te vertrekken voor onze Honeymoon. We houden het bescheiden, want dit is de eerste vakantie van Quintin en

Meivakantie met Sam zijn nieuwe aanwinst! Meivakantie met Sam zijn nieuwe aanwinst!
Eindelijk Meivakantie! Wij hebben het geluk dat mijn ouders 20 jaar geleden voor een luttel bedrag een ieniemienie huisje hebben gekocht in de Bourgogne. Een huis zonder WiFi en buren.

Je reactie op Mooie stille tranen mamaliefde

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.