Over mooie stille tranen gesproken | Pure mamaliefde

   Bloggers    Mamablogs en babyverhalen    Mooie stille tranen mamaliefde

blog over baby's en mama zijn

Eggie   •   11 april 2018
Ik heb 347 volgers    volg
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

Over mooie stille tranen gesproken

tranen baby

In deze blog staat, zoals al aangekondigd, mijn tweede eigenaardige tic centraal. En wel mijn stille tranen. Stille tranen, dat vind ik mooi klinken. Ik had er nog nooit van gehoord. Of het zelf in ieder geval nog nooit zo genoemd. Tot ik bevallen was van Pien. En haar voor het eerst in mijn handen kreeg. Wow! Nu ik dit schrijf, rollen er overigens ook een paar tranen over mijn wang. Een paar maar. Toen, op dat moment, keek ik haar in stilte aan en vloeiden de tranen langs mijn wangen. In stilte; ik zei niets, maar bekeek Pien aandachtig. Hoe mooi ze was. En nog steeds is overigens.

Even later zei de verpleegkundige tegen mij dat ze dat het mooist vond, stille tranen. En dat vond ik dan weer mooi. Stille tranen dus. Stille tranen die zijn gekomen vanaf Piens geboorte, met een hoogtepunt in de kraamweek, om daarna niet meer te vertrekken. Volgende week wordt Pien vijf maanden, maar de stille tranen zijn er nog steeds. Zelfs in verschillende categorieën.

Even voor de duidelijkheid. Dit zijn in mijn geval puur tranen van geluk. Gelukkig maar. Van trots. Van wat voor wondertje ik ons meisje (überhaupt het idee dat er uit een vrijpartij, na 39 weken en precies 1 dag in mijn buik, een mini-mensje met een compleet eigen karaktertje is ontstaan) vind. Hoe ontzettend gezegend ik me voel dat ze gezond is.

Stille tranen van geluk, categorie 1

De eerste categorie ligt het meest voor de hand. Dit is de categorie stille tranen direct gerelateerd aan Pien. Hoewel, direct? Vooruit, de categorie direct gerelateerd aan Pien én iets minder direct. Ook via haar omgeving, zoals via papa, opa, of oma.

Dit varieert van tranen die ik krijg als ik naar Pien kijk, terwijl ze in haar bedje ligt te slapen. Of als ze een nieuw geluidje produceert. Of als ze tijdens het voeden even stopt om me vervolgens recht in mijn ogen aan te kijken. Tot tranen die ik krijg als ik zie hoe trots mijn man naar haar kijkt, of hoe Pien haar kontje nestelt in zijn grote armen.

En wanneer ik op de bank zit en weer eens hardop zeg hoe bijzonder ze is. En hoe mooi. Tot wanneer oma zegt dat het zo’n tevreden meisje is, of opa zegt dat wij zo’n trotse ouders zijn. Je begrijpt het al, zo kan ik nog wel even door gaan. Maar het moge duidelijk zijn, aan tranen geen gebrek. Op naar de volgende tranen.

Stille tranen van geluk, categorie 2

Over de tweede categorie kan ik iets korter zijn. Dit is de categorie waarvan zelfs ik denk “jee, moet je daar nou werkelijk om janken?!”. Dat denkt menig mens misschien ook bij de eerste categorie, maar daar vind ik die tranen zelf helemaal zo gek nog niet. Want tsja, ons meisje is nou eenmaal heel bijzonder, toch?!

Bij deze categorie bedoel ik bijvoorbeeld dat ik VT Wonen aan het kijken ben, en dan emotioneel word op het moment dat de kandidaten het eindresultaat te zien krijgen. Niet alleen zij zijn diep onder de indruk, maar ik zelf dus ook. Best maf.

Stille tranen van geluk, categorie 3

De derde en laatste categorie is voor mij een wat serieuzere categorie. Daar komt ook wel een stukje angst bij kijken denk ik. En ook verwondering en respect voor anderen. Deze categorie heeft namelijk betrekking op het feit dat ons meisje gezond ter wereld is gekomen. En dat ook de zwangerschap verder zonder complicaties is verlopen.

Dit lijkt soms zo vanzelfsprekend, maar ik denk er regelmatig over na dat dit eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Tijdens mijn zwangerschap (ook na een eerdere miskraam in de beginfase van mijn zwangerschap), maar ook nu nog, schiet er wel eens door mijn hoofd: “wat, als…” En dan komen er stille tranen die me weer doen beseffen dat we echte bofkonten zijn.

Omdenken

Van de week was ik op tv De Reünie aan het kijken. Daar vertelde een man van 1,20 meter (als ik het goed zeg. Op een datingsite waar hij zijn vrouw leerde kennen had hij er in ieder geval 15 cm bij gesmokkeld) zijn levensverhaal. En hoe hij geleerd heeft om zichzelf in de spiegel aan te kijken.

En hoe hij na jaren zijn handicap omarmd heeft en zich realiseert dat juist hij zo bijzonder is. Hoe hij de liefde van zijn leven heeft ontmoet. En hoe hij recentelijk papa is geworden. Hij sluit af met hoe blij hij is dat hij zijn handicap niet heeft overgedragen aan zijn zoon.

Dit lijkt mij ook een mooie afsluiter van mijn blog. Want je begrijpt, op dat moment zat ik met tranen op de bank. Ik keek even langs me. Mijn man had het niet in de gaten. Die was in slaap gevallen en sliep nietsvermoedend verder.

Van onze blogger Eggie

Lees mijn vorige blog: Slaapdronkenheid | Het zijn vast de hormonen
Lees het vervolg op mijn blog: Vertrouwen op je eigen moedergevoel

blog over zwangerschap en mama zijn

Eggie   •    347 volgers   volg
Ik ben blogger bij KindjeKlein vanaf maart 2017

Dertiger, getrouwd, mama van Pien (november 2017). Werkzaam als pedagoog. Passie voor fotografie, styling en schrijven. De laatste tijd vervult Pien ook in deze bezigheden een hoofdrol. Naast mijn blog, kun je me volgen op Instagram via: https://www.instagram.com/pienter_fotografie

Alle blogs van Eggie

  1. Over ons meisje dat in het echie echt niet Eggie heet
  2. Onze eerste minivakantie als gezinnetje uitwaaien op Texel
  3. Slaapdronkenheid | Het zijn vast de hormonen
  4. Over mooie stille tranen gesproken | Pure mamaliefde
  5. Vertrouwen op je eigen moedergevoel
  6. Een kijkje in Piens babykamer lees op ikbenZwanger

Vind jij het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je baby en moederschap?

Schrijf je nu gratis in bij Kindje Klein

Vriendin worden van Kindje Klein! Meld je aan

Anderen lezen nu ook

De tweeling die leert fietsen

De tweeling die leert fietsen
Blog: "De allereerste keer met de loopfiets ging Saar met een rotvaart naar links en Suus met een bloedgang naar rechts. Tja en achter wie ren je dan aan?"

Genieten van elke dag en van het babyzwemmen

Genieten van elke dag en van het babyzwemmen
Blog: "Het is even geleden dat ik mijn vorige blog plaatste. Janine was toen 5 weken oud, maar ondertussen is ze alweer 19 weken. Wat gaat de tijd met zo’n kleintje toch snel, ongelofelijk. "

Het is zover ... van brabbelen naar babbelen

Het is zover ... van brabbelen naar babbelen
Blog: "Quintin begint met brabbelen en het maken van de typische o zo schattige baby geluidjes. Na zijn ochtenddutje mag hij spelen in zijn babygym en begint het vrolijke babbelen weer. Ook al"

Je kind naar het kinderdagverblijf

Je kind naar het kinderdagverblijf
Blog: "Huilend belde ik mijn man en mijn moeder op vanuit de auto, op weg naar mijn werk. Het voelde alsof ik mijn kleine meisje nu al los moest laten. Nu al, ze was pas drie maanden oud."

Vaccinatie eerste prikje blog Cambes

Vaccinatie eerste prikje blog Cambes
Blog: "Eenmaal thuis heb ik Quintin een beetje gemasseerd met amandelolie, als tegenprestatie voor het gemene prikje. En daarna gebuideld met huid-op-huid contact. Dat hielp goed tegen de huil"

De NEE fase - help, ik heb een peuterpuber

De NEE fase - help, ik heb een peuterpuber
Blog: "Echt spreken doet hij nog niet, maar NEE is een van de klanken die hij al heel goed kent. Als hij iets niet wil, probeert hij ook echt nee te zeggen. En hoe vaker wij NEE zeggen ..."

Begin met groente ... en nu weet je waarom

Begin met groente ... en nu weet je waarom
Blog: "Nu de challenge, fruit en groente hapjes in zijn aangeboden dagvoeding inpassen. En waar mijn zus, zelf moeder van twee kinderen, al voor had gewaarschuwd: begin met groente..."

Je reactie op Mooie stille tranen mamaliefde

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen