Slaapdronkenheid | Het zijn vast de hormonen

   Bloggers    Mamablogs en babyverhalen    Slaapdronkenheid

Het zijn vast de hormonen

In de komende blogs ga ik twee eigenaardige tics met je delen, die ontstaan zijn sinds de geboorte van mijn dochtertje. Of eigenlijk al sinds mijn zwangerschap. Onder invloed van hormonen denk ik. Ja, het zijn vast de hormonen. Laten we het daar maar op houden.

Slaapdronkenheid

In de blog van deze week staan mijn eigenaardige dromen centraal. Het woord dromen dekt alleen de lading niet volledig. Eigenaardig zijn ze zeker. ‘Slaapdronkenheid’ is wellicht een betere definitie. Van Dale omschrijft dit als volgt: “nog niet helemaal wakker en daardoor onzeker in gedachten en bewegingen.” Die onzekerheid in gedachten en bewegingen klopt helemaal. In mijn geval zou ik eerder zeggen: “nog niet helemaal slapend, maar verkerend in halfslapende toestand”.

Op weer een andere site, waarvan ik de betrouwbaarheid overigens ernstig in twijfel trek, lees ik: “één op de zeven mensen heeft last van slaapdronkenheid. Bij slaapdronkenheid zijn mensen verward en gaan vreemde dingen doen in de ochtend of de start van de nacht.” Ik ben dus blijkbaar niet de enige! En dit percentage is vast hoger onder zwangeren en recent bevallen dames! Wellicht een goed idee om hier een vervolgonderzoek onder zwangeren en kersverse moeders op los te laten.

Relevante achtergrondinformatie

baby slaapt met knuffel

Voordat ik verder ga over mijn nachtelijke uitspattingen, eerst nog de volgende achtergrondinformatie:

  • Mijn dochtertje slaapt sinds haar geboorte bij ons op de slaapkamer.
  • Ik geef borstvoeding, dus de late voeding (en in de beginweken alle nachtelijke voedingen) is een kwestie van mijn dochtertje uit haar ledikantje halen en aanleggen op bed.

Foto: onze dochter met haar vaste knuffeltje 'Doekie'.

Van kwaad …

baby slaapt heerlijk

Waar ik voorafgaand aan mijn zwangerschap rijke fantasieën kon hebben in mijn slaap, deed ik daar tijdens mijn zwangerschap nog vrolijk een schepje bovenop. Of twee. En waar tijdens mijn zwangerschap sprake was van variatie qua onderwerp, deed na de bevalling een vast terugkerend thema zijn intrede. En dat thema is - je raadt het al - ons dochtertje. Om specifieker te zijn: de verwarring of ons dochtertje al dan niet in haar ledikantje ligt, of al dan niet haar voeding heeft gehad.

Concreet betekent dit dat ik of paniekerig wakker word in de veronderstelling dat ik al voedend in slaap ben gevallen. Met als gevolg dat mijn dochtertje bij ons in bed moet liggen en ik, of mijn man, haar ongetwijfeld geplet moet hebben. Om vervolgens, na enkele rare kreten vanuit mijn kant, mijn man te horen zeggen dat dochterlief gewoon lekker in haar bedje ligt.

Of dat ik manlief vast blijk te hebben met beide handen om zijn bovenbeen, in de veronderstelling dat zijn benen het lijfje van mijn dochtertje representeren. Ik stel me voor dat ik haar stevig vasthoud terwijl ze lekker in mijn armen ligt te drinken. Tot ik wakker schrik. En door de spijlen van het ledikantje ons meisje zie liggen met haar armpjes ontspannen boven haar hoofdje. En naar rechts kijk en manlief hoor snurken. Beiden verzadigd.

... tot erger

Het meest gênante moment was vorige week. Gelukkig kon ik er hard om lachen. Ik vooral, want ik kreeg direct de slappe lach nadat ik besefte dat ik weer eens slaapdronken was. Manlief was nog niet helemaal wakker, en moest er vooral de volgende dag erg hard om lachen.

Het volgende was het geval: al voelend aan de billen van mijn man (zoals je een baby’tje teder over zijn billetjes kunt strelen), verzekerde ik mijn man van het feit dat hij vergeten was om ons dochtertje een luier aan te geven. Waarop hij antwoordde: “Schat, ze ligt al lang op bed, je hebt mijn billen vast.”

Benieuwd naar mijn andere eigenaardige tic? Houd dan mijn volgende blog in de gaten!

Van onze blogger Eggie

Lees haar vorige blog: Onze eerste minivakantie als gezinnetje uitwaaien op Texel
Lees het vervolg op deze blog: Over mooie stille tranen gesproken | Pure mamaliefde

blog over zwangerschap en mama zijn

Eggie   •    347 volgers    volg ook
Blogger vanaf maart 2017

Dertiger, getrouwd, mama van Pien (november 2017). Werkzaam als pedagoog. Passie voor fotografie, styling en schrijven. De laatste tijd vervult Pien ook in deze bezigheden een hoofdrol. Naast mijn blog, kun je me volgen op Instagram via: https://www.instagram.com/pienter_fotografie

Alle blogs van Eggie

Wil je ook bloggen over je baby en moederschap?

Schrijf je nu gratis in bij Kindje Klein

Vriendin worden van Kindje Klein! Meld je aan

Leuk om te lezen

Anderen lezen nu ook

Mijn spiegelbeeld wordt drie jaar oud Mijn spiegelbeeld wordt drie jaar oud
Mijn spiegelbeeld van bijna drie jaar oud. Een type die heel duidelijk weet wat ze wel en niet wil. Dominant, eigenwijs en oog voor detail.

Weer terug aan het werk na bevalling Weer terug aan het werk na bevalling
Wat zag ik op tegen de eerste dag! Niet zozeer het gaan werken, want daar was ik wel weer aan toe, maar het idee van mijn kleine man achter te laten was toch even pittig.

Vaderdag vieren, we gaan er een feestje van maken! Vaderdag vieren, we gaan er een feestje van maken!
Hoe gaan we vaderdag vieren? Hoe zetten we papa in het zonnetje en hoe verzinnen we een origineel cadeau?

Darmkrampjes en huilen en de draagdoek slapen blog MAMArijke Darmkrampjes en huilen en de draagdoek slapen blog MAMArijke
Gebroken nachten prima, maar een huilende baby met pijn in haar buik gaat je door merg en been. En dan niet 10 minuutjes huilen, uren en uren hebben we met haar door het huis gewandeld.

Een lievelingskind? Ja, stiekem wel Een lievelingskind? Ja, stiekem wel
Regelmatig wordt mij gevraagd of ik stiekem een kleine voorkeur heb voor een van mijn vier kinderen. Sociaal wenselijk zou zijn als ik nee zeg. Het eerlijke antwoord: ja, natuurlijk!

Huishouden met twee kinderen Huishouden met twee kinderen
Twee kindjes is best pittig hoor. Ik heb respect voor mama met meerdere kinderen. Of ben ik weer een zeikerd? Tuurlijk geniet ik van A tot Z. Dat is wat elke mama doet en ik ook.

Uiteindelijk is de grote dag aangebroken… We gaan trouwen! Uiteindelijk is de grote dag aangebroken… We gaan trouwen!
De eerste geplande trouwdatum hebben we uitgesteld. Voor degene die mijn blogs een beetje hebben gevolgd sinds de zwangerschap van Quintin. Alles was al geregeld...

Je reactie op Slaapdronkenheid

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.