Kraai onderweg

   Mama       Kraai onderweg

blog over baby's en mama zijn

Nienke   •    volg mij
Ik heb 172 volgers

Blog van 10 juli 2017

De kraai

Op een fijne ‪zondagochtend reed ik met kind, kleuter en peuter de autoweg op. Er was een voorzichtig zonnetje en aan de kleding van mijn kids te zien, hielden we rekening met een broeierige dag. Op de autoweg zet ik de muziek wat harder, zodat ik de beginnende ruzie op de achterbank beter kan negeren.

Terwijl ik het gaspedaal een flinke duw geef, zondagochtenden zijn tenslotte rustig, zie ik voor me dat de familie kraai bezig is aan hun maaltijd. Wanneer ik het gas loslaat vliegen de meeste zwarte kopjes weg, maar er blijft er één midden op de weg staan. Voor ik het besef knalt de kraai tegen de auto en blijft op het asfalt liggen. In mijn achteruitkijkspiegel zie ik nog net een vleugel omhoog en naar beneden gaan. Een soort laatste groet.

"Mama heeft een vogel doodgemaakt"

Wanneer ik dit hele tafereel intern had verwerkt, was er weinig aan de hand. Maar ik slaakte een behoorlijke gil, met vervolgens kreten “Ooh en Aah”, waarop het kind op de achterbank direct vraagt wat er aan de hand is en ik niks anders kan dan mijn misdaad bekennen. “Mama heeft net een kraai doodgereden.” Kind vertaald mijn bekentenis voor kleuter en schreeuwt met een hele hoge stem: “Mama heeft een vogel doodgemaakt, mama heeft een vogel doodgemaakt.” Kleuter begint direct te huilen en peuter roept: “Vogel nou, vogel nou?”

Zwart is toch niet je lievelingskleur?

Ik troost de kleuter door te vertellen dat het heel vervelend is, maar dat ik er niks aan kon doen. Kleuter blijft huilen en kind probeer door redenering de kleuter te troosten. “Het was een zwarte vogel, zwart is toch niet je lievelingskleur? Er zijn heel veel vogels, dan is het toch minder erg?” In mijn hoofd borrelen allerlei grote vragen over kleur en de uniciteit van mens en dier, maar ik laat het kind de kleuter 'troosten'. “Weet je wat pas erg zou zijn? Als er een mens was geweest. Dan mag je wel zo hard huilen, dan zou ik ook huilen, jij toch ook mama?” Kleuter huilt gewoon door.

Spelletje kraai zoeken

Uiteindelijk besluiten we om op de terugweg te kijken waar de kraai ligt en dat we nu een spelletje auto's tellen gaan doen. Op de terugweg zitten mijn kinderen met hun neus tegen het raam en zoeken ze de kraai. Zoals met meer in het leven, zie je meer als je vanuit een ander perspectief leert kijken.

Op het moment dat ze zoeken naar de kraai, ontdekken ze dat de hele autoweg bezaaid ligt met dode egels, vogels, konijntjes en zelfs een kat. De Ooh's en de Aah's komen nu van de achterbank. Bij de plaats van delict ligt er geen kraai. Dat maakt het verwarrend en hoopvol. Kind denkt dat hij met zijn laatste krachten naar de berm is gekropen en kleuter denkt dat zijn vriendjes hem hebben meegenomen en dat ze goed voor hem zorgen. De peuter vraagt nog steeds: “Vogel nou?” Ik rijd zwijgend door.

Van onze blogger Nienke

blog over zwangerschap en mama zijn

Nienke   •   172 volgers   •    volg mij
Ik ben blogger bij KindjeKlein vanaf juli 2017


Lees het vervolg: Mijn spiegelbeeld wordt drie jaar oud
volg mij

Mamabloggers

Vind jij het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je baby en moederschap?

Schrijf je nu gratis in bij Kindje Klein

Vriendin worden van Kindje Klein! Meld je aan

Je reactie op Kraai onderweg

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.