Wintertijd-strijd in het pikkedonker

   Baby    Slapen baby    Wintertijd-strijd

blog over baby's en mama zijn

Laura   •    volg mij
Ik heb 57 volgers

Blog van 16 november 2016

Ik kan niet meer slapen, mag ik bij jullie?

's Ochtends vijf uur. Buiten is het nog pikkedonker. En koud. Ons bed is nog lekker warm. Ik wil me net omdraaien als ik ergens in de verte wat gestommel hoor.

Nu hoor ik dat wel meer met een kleine man van bijna drie en een dochter van 10 weken. Ik slaap niet langer, ik sluimer. Met mijn rechteroog op 'n kier en mijn linkeroor op scherp, hoor ik elk geluid, iedere snurk –heel fijn– en iedere kuch. Het wordt weer stil.

Net als ik mijn sluimerstand weer heb ingeschakeld, hoor ik schuifelende voetjes naast mijn bed. Een klein handje zoekt de mijne. "Mam, ik kan écht niet meer slapen", zegt hij dan: "Mag ik bij jullie?"

Gesprekken over enge krokodillen en reuze-apen

Als we geïnstalleerd zijn, vraag ik me af waarom ik ook alweer een twijfelaar wilde. Best krap nu. Mijn voet hangt ergens halverwege kou te lijden. Zucht. Van slapen komt niets meer. Al snel voer ik gesprekken over enge krokodillen en reuze-apen.

En, toegegeven, er is één ding wat ik absoluut niet ben: een ochtendmens. Na 2 koppen sterke koffie zou je me heel voorzichtig kunnen aanspreken, maar of je antwoord krijgt is niet gegarandeerd. Een vriendelijk antwoord is trouwens helemaal uitgesloten.

Kleine man, daarentegen, is het zonnetje in huis. Van de vroege ochtend tot de late avond. Zingen, dansen, kletsen; niets is hem te gortig. Mij wel.

Onze duplovilla staat als een huis

Daarom besluit ik met hem naar beneden te gaan. Daar staan twee kisten vol met duplo op ons te wachten. En, ach, de buren vergeven het ons vast wel dat om half zes de duplo over de grond wordt uitgestort. Als echte architecten gaan we aan de slag. Praten is, goddank, niet nodig. Gebaren is voldoende. Bij de eerste ochtendgloren is ons bouwwerk voltooid, zijn onze magen gevuld en ben ik enigszins aanspreekbaar. Nadat ik de tafel heb afgeruimd, klop ik het tafelkleed uit.

"Fijn hè, buurvrouw", hoor ik opeens. Het is de buurman. Ik frons mijn wenkbrauwen. Hij lacht. 'Die wintertijd, bedoel ik. Geeft niets hoor, ik moest toch wakker worden.'

Oeps. Sorry. Nou ja, onze duplovilla staat als een huis. En de buurman mag snel 'ns komen kijken. Echt. Een schrale troost, maar toch.

Van onze blogger Laura

blog over zwangerschap en mama zijn

Laura   •   57 volgers   •    volg mij
Ik ben blogger bij KindjeKlein vanaf november 2016

Ik was negentien toen ik trouwde met de liefde van mijn leven. Vier jaar later hebben we twee kindjes: een zoon en een dochter. Regelmatig krijg ik te horen: "oeps, was zeker een foutje? Zo jong al kinderen!" Maar niets is minder waar. Opvoeden is het leukste, maar ook het moeilijkste dat ons ooit is overkomen. Wie wil er nou niet een perfecte ouder zijn? Wij wel! Lukt niet altijd, maar levert wel hilarische, ontroerende, geweldige momenten op.


volg mij en krijg mijn volgende blogs in je mail …

Mamabloggers

Vind jij het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je baby en moederschap?

Schrijf je nu gratis in bij Kindje Klein

Vriendin worden van Kindje Klein! Meld je aan

Je reactie op Wintertijd-strijd

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.