Sporten achter de kinderwagen, een behoorlijke uitdaging

   Bloggers    Mamablogs en babyverhalen    Sporten en moeder zijn

Sporten en moeder zijn, soms een behoorlijke uitdaging

Want wanneer ga je nou in je drukke agenda vol van werk buitenshuis, het werk in huis, je kind die de nodige tijd en aandacht van je opslurpt... en als je dan uiteindelijk een uurtje 'over' hebt is het ook wel erg verleidelijk om op de bank te ploffen.

Veel van jullie weten dat ik fanatiek hardloop. Nou ja, vooral erg fanatiek voordat Tess er was. Regelmatig een wedstrijd lopen en elke week 3 tot 4 keer trainen, heerlijk! En dat mis ik... Maar we maken er het beste van, want als je wilt zijn er heel veel mogelijkheden om te gaan lopen.

Het eerste half jaar heb ik bewust niet hardgelopen, ik moest me echt inhouden. Maar een keizersnede hakt erin en je moet zuinig zijn op je lichaam. De vrouwen die trots na 6 weken alweer 5 km hardlopen vind ik gewoonweg dom. Want dat is het. Je bekkenbodem heeft langer herstel nodig, zeker voor zo'n high-impact sport.

Maar zo in de loop van de zomer liep ik m'n eerste kilometers weer en ik vond het heerlijk! Wel confronterend wat je snelheid doet. Aan de andere kant, ik hoefde geen hoog tempo te lopen, want dit jaar mocht ik van mezelf uitzingen op een rustig tempo. Geen wedstrijden voor een goede plaatsing, gewoon genieten dat ik er weer loop.

Advertentie

Als je niet alleen kunt, dan gaat ze toch mee?

Maar ja... nu is het 2018... De psychische knop is om en ik ben weer meer aan het trainen en ik moet toegeven, da's best lastig! Want met de onrustige nachten, een baan die niet om de hoek is en mijn eigen bedrijfje, maakt het vinden van trainingsmomenten best moeilijk. Niet te vergeten een man die nog minstens zo fanatiek hardloopt en dus ook moet trainen.

Als je niet alleen kunt, dan gaat ze toch mee? Zo loop ik steeds vaker met Tess in de kinderwagen door het dorp. HARD. Ja, achter de wagen, kind erin en gaan. Alle mensen glimlachen en ik krijg regelmatig een duim omhoog. Tess kijkt meestal tevreden om zich heen en ik heb altijd wat drinken en lekkers voor haar mee. Dat houden we wel zo'n 5 tot 6 km uit samen.

De langere duurlopen doe ik zonder haar, want dan is de lol er wel vanaf. En ook daar heb ik de oplossing voor bedacht! Rondjes om ons 'knollenveld' voor het huis. . 800m exact (en daar is zo'n Garmin-loper blij mee, exacte afstanden.) De babyfoon zet ik in het raam en ik kan elke ronde, of 2, even checken hoe het gaat. TOP! Want de lente komt eraan en dit zorgt voor wat vrijheid. Beter dan binnen op de band lopen.

sporten in een nieuwe sport-bh

Dan nog zo'n dingetje als je na je zwangerschap weer gaat trainen... een nieuwe sport-bh. Want echt... je maten van voorheen blijken niet helemaal meer comfortabel te zitten. (zucht) En een bh kan hét verschil maken van een fijn loopje.

Nu ben ik heel erg blij met mijn plaatselijke lingeriewinkel die mij 2 geweldige bh's heeft gesponsord, omdat ik mee ga doen aan de Roparun dit jaar. Van Beek Mode, bedankt! De bh's van het merk Anita stond ik sceptisch tegenover omdat ik een beugel sport-bh gewend was, maar echt! Hoe fijn! Je voelt ze niet, geen schaafplekken onder je arm, en hoe lang of intens ik training is, ondersteuning tot de max.

De Roparun meelopen als moeder is toch anders

roparun moeder baby

Ja, die Roparun... ik zou mee als fietser, maar ga omdat een team-lid uitgevallen is, toch rennend van Parijs naar Rotterdam. Als ik denk aan de RR 2016 krijg ik zo weer kippenvel, wat een mooi avontuur was dat. Toen niet wetend dat die kleine Tess stiekem al mee was... pril maar toch, ze was mee.

En dan nu weer, na een zwangerschap, een lange bevalling en keizersnede. Een jaar van ups and downs en dan nu weer zo fit zijn dat ik vol vertrouwen aan het avontuur 2018 ga starten. Nog een week of 8 en dan vertrekken we met ons team (21 personen) naar Parijs. In 2,5 dag gaan we al hardlopend terug naar Rotterdam. Non-stop. Daarmee halen we samen met ruim 300 andere teams, geld op voor mensen met kanker. En als ik dit tik weet ik ook even niet wat ik verder moet schrijven... rotziekte.

Nu ik moeder ben, sta je anders in het leven dan daarvoor. Ga ik denk ik ook anders naar de Roparun als de vorige keer. Ik besef maar al te goed wat een geluk gezond zijn is. Kijk eens op de site van www.kanjerketting.nl. Dan word je stil van hoor, daarvoor doe ik mee. Omdat ik het kan, en mag.

Weer fit willen worden na je bevalling

Zo, genoeg zware stof! Want de essentie van deze blog is vooral het weer fit willen worden na je bevalling en dat dit voor iedere moeder is weggelegd. Als je maar wilt. Want er is altijd wel 1 reden om niet de deur uit te gaan in je sportpakje. Onthoud dan dat er 1 belangrijkste reden is om WEL te gaan; JIJ! Want echt, ik ben niet de moeder die ik wil zijn, als ik niet 2 tot 3 keer per week een blok kan rennen.

Even eruit, even tijd voor jezelf. Gun jezelf die vrijheid. Dan kun je de nachtvoeding ook weer beter aan.. of de bodemloze wasmand.

Mocht je nou heel graag een (klein)bedrag willen sponsoren aan ons team? Dan kan dit uiteraard via https://donaties.roparun.nl/doneren ik loop in team 140. Elke euro is er een. Dankjewel!

Wil je ook bloggen over je baby en moederschap?

Advertentie

Schrijf je nu gratis in bij Kindje Klein

Vriendin worden van Kindje Klein! Meld je aan

Leuk om te lezen

Anderen lezen nu ook

Lang leve het middelste kind - het sandwichkind Lang leve het middelste kind - het sandwichkind
Zelf ben ik de middelste, het sandwichkind. Als ik het over mocht doen zou ik weer het middelste kind willen zijn en wel om de volgende redenen.

Darmkrampjes en huilen en de draagdoek slapen blog MAMArijke Darmkrampjes en huilen en de draagdoek slapen blog MAMArijke
Gebroken nachten prima, maar een huilende baby met pijn in haar buik gaat je door merg en been. En dan niet 10 minuutjes huilen, uren en uren hebben we met haar door het huis gewandeld.

Eind goed al goed? blog van Molenaartje Eind goed al goed? blog van Molenaartje
Nu zijn we twaalf weken verder. Ons meisje is ruim negen pond en gaat al richting maatje 62. Ik kan me al bijna niet meer herinneren dat ze zo ontzettend klein is geweest.

De eerste weken zijn zwaar De eerste weken zijn zwaar
Het voelt alsof mijn lijf me volledig in de steek laat: zwanger worden ging moeizaam, de zwangerschap was gecompliceerd, de bevalling intens lang en nu ook het herstel en borstvoeding.

De eerste keer babyzwemmen De eerste keer babyzwemmen
Daar gaan we dan! Onze eerste les babyzwemmen. Spannend is het wel. Hoe zou Quintin reageren op het water, de andere kinderen en de lange tijd in zo een groot bad?

Terugkijken op de eerste vier babymaanden Terugkijken op de eerste vier babymaanden
Het uitmesten van de klerenkast van Quintin gaat gepaard met de nodige weemoed. Vorig jaar rond deze tijd ben ik zwanger geraakt en sindsdien is er veel gebeurd.

Blog Honeymoon met Quintin in Drenthe Blog Honeymoon met Quintin in Drenthe
De mooiste dag van ons leven zat er weer op en de volgende dag is het tijd om te vertrekken voor onze Honeymoon. We houden het bescheiden, want dit is de eerste vakantie van Quintin en