Mama is jarig !?

   Bloggers    Mamablogs en babyverhalen    Mama is jarig !?

Mama is jarig ?!

Vandaag ben ik jarig. 38 jaar staat er nu op de teller. Volgens mij was ik vorige week ook al jarig geweest. Terwijl ik met slingers boven mijn hoofd aan tafel zit, waar Fien een heerlijk ontbijtje voor me heeft klaargezet, overpeins ik het leven. Waarom vliegt de tijd zo snel?!

Advertentie

De dagen vliegen voorbij

In de drukte van alledag vliegen de dagen voorbij. Je kent het wel. Je staat op, snel een plens water in je gezicht, ontbijtjes maken, kinderen achter hun broek aan zitten, tassen inpakken, Yule een fles erin, een vluchtige blik in de spiegel om te kijken of ik niet gigantisch voor gek loop met een klodder tandpasta op mijn wang of afgebrokkelde mascara op mijn voorhoofd. Oké, kan ermee door. De helft van de ouders op het schoolplein moet zelf nog de slaap uit de ogen wrijven, dus hun valt het hopelijk niet op dat ik eruitzie als vijftig. Heus, over een paar uur zie ik er weer uit als dertig.

Mijn maag knort, het valt best mee

Thuis gooi ik een was erin. Overal liggen kruimels (echt, hoe dan?! ik had gisteren toch nog gezogen?), maar die laat ik lekker liggen. Ik start mijn computer op en probeer wat te werken. Ik word helaas nogal afgeleid door social media. Heel sociaal, maar niet handig. Yule ligt net even te slapen en ik kan mijn tijd dus goed gebruiken. Ik probeer me af te sluiten voor Mart die de hele tijd tegen me aanpraat en elke minuut later weer vergeten is dat ik probeer te werken. Het grote minpunt van kantoor aan huis hebben.

En dan ineens is het avond. Mijn maag knort, want kennelijk ben ik vergeten te eten tussendoor. Of wacht, nee, ik heb tussendoor die half afgekloven banaan van de kinderen opgegeten. En die uitgedroogde krentenbol met drie happen eruit. Zie je, het valt best mee.

Bijna alweer jarig

Na een soort explosie van rondvliegende kledingstukken, rondrennende kinderen die ik achterna zit met een tandenborstel, Yule intussen bungelend op mijn arm (wow, best knap van mezelf!), liggen de kinderen in bed. Nou ja, dat dacht ik, of liever gezegd, dat hoopte ik. De kamerdeuren gaan nog een stuk of vijf keer open. Of ik word nog tien keer geroepen en ben nou eenmaal zo gek om dan nog te gaan ook. En dan is het stil…

Behalve dan Yule op mijn arm, die haar kans ziet om nog even onverdeelde aandacht te krijgen. Het is het moment waarop ze me het aller-stoutst en tegelijk aller-onschuldigst aankijkt en dan kan ik natuurlijk echt niet meer boos zijn.

Ik ga naar bed. Weer veel te laat. Moe, gefrustreerd en blij tegelijk. Slapen duurt nog even, eerst moeten alle lijstjes in mijn hoofd worden aangevuld en netjes worden geordend. Anders wordt het morgen niks. Gelukkig ben ik vandaag een jaartje wijzer geworden. Wie weet wordt het toch nog wat met mij in dit huishouden van jan steen… En anders ben ik volgende week, geloof ik, toch alweer jarig.

Van onze blogger Katie

Lees haar vorige blog: Moe moeder moest
Lees het vervolg op deze blog: Levenslessen van mijn kinderen

forum voor trotse mama's

Katie   •    1717 volgers    volg ook
Blogger vanaf mei 2016

Hoi, ik ben Katie. Ik ben freelance redacteur/schrijver en energetisch therapeut. Moeder van Xam (7) en Fien (5) en Yule (1). Ik ga met mijn tijd mee, dus ik ben alleenstaande moeder. Ik ben dol op mijn kleine monstertjes, maar soms wil ik ze maar wat graag achter het behang plakken. Ik doe ook aan mantelzorg voor mijn overburen, dat zijn mijn ouders. En ja, dat is best druk in je eentje. En best pittig en soms gewoon hartstikke ongezellig. Gelukkig heb ik een flinke dosis humor waarmee ik alles op zijn tijd kan relativeren. Een mens kan niet zonder!

Alle blogs van Katie

Wil je ook bloggen over je baby en moederschap?

Advertentie

Schrijf je nu gratis in bij Kindje Klein

Vriendin worden van Kindje Klein! Meld je aan