Mijn dochter is geen aankleedpop - Peuter met eigen gevoel voor mode

Mijn dochter is geen aankleedpop - Peuter met eigen gevoel voor mode

   Bloggers    Mamablogs en babyverhalen    Mijn kind is geen aankleedpop

blog over baby's en mama zijn

Janneke   •    volg mij
Blog van 16 februari 2021

Prinsessenjurk

Je hebt ze vast ooit gezien. Die ouders die met kinderen op pad zijn die verkleed zijn als prinses, astronaut of cowboy. En dan bedoel ik natuurlijk buiten de periode van carnaval (of gewoon ten noorden van de carnaval vierende provincies). Voordat ik een moeder was, vroeg ik me weleens af hoe dat kon. Ik weet dat ik als kind ook graag een prinsessenjurk aan wilde, maar dat wilde niet zeggen dat dat mocht als we naar de supermarkt gingen. Dat zou mij niet overkomen...

Lauren wil toch echt een rokje aan

Er is, de (virtuele) winkels hangen er vol mee, hele leuke en hippe kinderkleding. En sinds ons kleintje geboren was, nu bijna 3 jaar geleden, is ook haar kast vol gestopt met leuke kleding, veel gekregen en sommige dingen zelf gekocht. Waar in het begin de leukste kledingsetjes voornamelijk niet praktisch waren om aan te doen of om schoon te krijgen, zitten we nu met een ander probleem.

Alhoewel ik hele leuke setjes kan maken. De kleding die ze nu heeft, krijg ik ze met geen enkele mogelijkheid aan bij onze kleine. Ze is nu bijna 3 jaar, maar al met een sterke kleding voorkeur; we hebben een peuter met een sterke mode smaak!

“Mama, Lauren wil een rokje aan!”, begon het een paar weken geleden op de vroege morgen. Zo gezegd, zo gedaan. Rokje aan en spelen maar! Met maar liefst 5 rokjes die haar momenteel passen, genoeg keuze zou je zeggen. Maar er is een sterke voorkeur voor een knal roze en nogal simpel rokje. Liefst gecombineerd met een wit en geel gestreepte tank-top met een vogeltje erop (‘Vogel hemdje’, heet deze hier). Combineert totaal niet qua kleur, maar ja, daar geven we niet zo veel om.

Lauren is duidelijk, het rokje is echt favoriet

Toch liepen we al snel tegen problemen aan. Bijvoorbeeld, als we naar buiten gaan lijkt de kleine ALTIJD te vallen. Met een rokje (of korte broek) vraagt dit natuurlijk om open gevallen knieën en pleisters. Dus al snel hadden we een broek klaar liggen beneden voor als we naar de speeltuin gingen. En als de eerste activiteit van de dag de hond uitlaten was, werd er toch wat meer moeite gedaan om de kleine ‘s ochtends al af te laten zien van het rokje, alvorens de pyjama uit ging.

Dat ging met de dag moeilijker, het rokje (en hemdje) moesten nou eenmaal aan en we moesten echt werken om haar in de broek te hijsen. Echter, er kwam al snel een ‘tegen-zet’ van de kleine.

Een van de ochtenden in de volgende weken stond de kleine gewoon al volledig aangekleed in onze slaapkamer. “It is morning.” Werd gewoonweg aangekondigd, terwijl Lauren in haar favoriete rokje en hemdje naar ons keek en ons vervolgens beval om aan te kleden. Met geen man of macht kregen we dat rokje nu nog uit. (Van binnen werd er toch wel een beetje gejuicht, want Lauren kon vanaf dat moment dus zelf haar kleren aan doen!)

Rokje moet aan, ook al is het koud buiten

Februari is hier de wintermaand en alhoewel we niet het winters weer hebben dat in Nederland nu heerst, is het toch echt wel te koud voor rokjes en hemdjes. Met maar 15 graden en wat wind en heel soms een bui is het echt lange broeken en truien weer. Niet voor Lauren. Die wil gewoon echt alleen maar in een rokje lopen. Binnen mag dat en zodra we plannen maken om naar buiten te gaan komen we met ons volledig arsenaal aan argumenten en omkoop strategieën om haar in een broek en een vest te kunnen hijsen.

Dus misschien is het een positief puntje van de pandemie dat we nergens heen hoeven met ons blits geklede kind, want echt iets ‘leuks’ (mama’s mening) aan krijgen, dat zit er voorlopig echt niet in. Dus al die echt leuke kinderkleding geven we waarschijnlijk gewoon weer, ondanks bijna niet gedragen, als dochter-lief er ook niet meer in past. Dan is het aan andere ouders om het aan proberen te praten.

Ik begrijp nu wel beter waarom ik soms kindjes met prinsessen jurken of astronauten kostuums door de wijk zie lopen en ik lach dan maar gewoon heel vriendelijk naar de ouder die erbij loopt, want ik kan me ineens een stuk beter voorstellen hoe ze tot die situatie gekomen zijn. Toch hoop ik dat onze kleine de mooie gouden prinsessen jurk met bijbehorende handschoentjes en hakken, die ze zelf bezit, nog even voor ‘binnenkleding’ aanziet...

Van onze blogger Janneke

blog over zwangerschap en mama zijn

Janneke   •    volg mij
Ik ben blogger bij KindjeKlein

Ik ben Janneke (30 jaar) en ik ben met man en hond al weer vier jaar geleden naar Amerika verhuisd om hier te promoveren. In de winter van 2018 ben ik moeder geworden en zoals jullie in mijn blog kunnen (blijven) lezen zijn er nogal wat dingen anders, hier in de Verenigde Staten van Amerika. Behalve dat we ver weg wonen van vrienden en familie is ook het zorgsysteem hier totaal anders. Daar bovenop komt ook nog dat er toch nog vaak word aangenomen door mensen binnen de academische wereld dat je een carriere niet kunt combineren met een kind. Maar het moederschap is gelukkig over ter wereld in grote lijnen hetzelfde, dus ik hoop dat jullie ook veel herkenning ervaren bij het lezen van de blogs!

Lees mijn vorige blog: Gezellige kletsmajoor peuter
Lees het vervolg: Work-life balance mama - Leven is het belangrijkste
volg mij

Lees alle blogs van Janneke

Mamabloggers

Vind jij het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je baby en moederschap?

Schrijf je nu in bij Kindje Klein

Vriendin worden van Kindje Klein! Meld je aan